photography is art?
Having an idea
Making a plan,looking for a model
Taking a photograph in the studio
and then…
be happy!
pregnant
Sometimes being a photographer is so rewarding
Chayenne is one of my favorite models because of her tattoos.But now, being pregnant,it is as if there is a special glow on her body making the tattoos line drawings full of mystery about thing to come
Open Atelier
Net als in voorgaande jaren doen we weer mee.
We,dat betekent Aleid(keramiek) en ik(fotografie),stellen ons atelier weer open tijdens de kunstroute.
De eerste mogelijkheid is zaterdag/zondag 16 en 17 april van 13.00 tot 17.00 uur.
Wees welkom
Lumen druk
Ooit was er alleen lichtgevoelig papier. Papier met daarin zilverhalides die onder invloed van UV-licht verkleurden. Zonder fotografische ontwikkelaar leverde dat na belichting prachtige kleuren op. Fixeren in Natriumthiosulfaat en het resultaat is daar. Prachtige kleuren inplaats van het bekende zwart/wit. In deze tijd van het jaar wordt er wat gestorven . De grote groene bladeren van Hosta’s in de tuin veranderen in een paar dagen in een soort verslijmende drellen opgehangen aan een slap wordend bladskelet.Terwijl het bladgroen langzaam afbreekt tot gele pigmenten. Zonlicht dat tot voor kort voor de fotosynthese zorgde wordt nu gebruikt om het verval vast te leggen op fotopapier. Het is weer volop herfst
What’s in a name ?
Voor een bioloog is dit bepaald geen onschuldige vraag.
Namen geven is zelfs voor een grote groep collegae dagelijks werk en het non plus ultra van dat namen geven is het geven van een naam aan een nieuw ontdekt organisme. Op die manier zijn in het verleden families, de maîtresse, vrienden ,vriendinnen en kinderen vereeuwigd ,vaak zonder dat de betrokkene het zelf wist of begreep.
Afhankelijk van het organisme waar je een naam aan mag geven kun je je in meer of mindere mate vereerd voelen. Je zult maar de gelukkige zijn wiens naam terug te vinden is in iets fraais als Microphallus janni of zo iets.
Voordat een onderzoeker aan dat geven van een naam toekomt hoort er een beschrijving van het type exemplaar( het holo type) in het Latijn,tegenwoordig mag het ook in een andere taal, in een vakbad te worden gepubliceerd.
Het holotype wordt op een plaats bewaard die publiekelijk toegankelijk is zodat andere onderzoekers het materiaal als bron voor vervolg studie kunnen gebruiken. In ons land zijn veel holotypen te vinden in de enorme collecties van Naturalis in Leiden
Omdat het een eer is je naam terug te vinden in de Latijnse naam van een organisme zal er vast vroeger wel geld aan verdiend zijn. Dat is ook nu nog het geval.
De Stichting Papua Insecten (Papua Insects. Foundation). Met P.J. Zumkehr als voorzitter en Ger Withaar als penningmeester heeft zich ten doel gesteld middels donaties te zorgen voor de opleiding van biologen in Irian Jaja. Maar hoe kom je aan geld dachten de onderzoekers. De lezer raadt het al. Je verkoopt voor € 500,– de naam van een nieuw te beschrijven insect.
En vandaar dus, wij hebben er eentje (eigenlijk twee maar dat is een ander verhaal)
Tmesisternus albari W.
En in de holotype beschrijving staat:
Etymological note: this name is derived from Mrs.and Mr. Aleid and Bart Dertien , for their financial support of ,,Papua Insects Foundation “
Dus onsterfelijk dankzij een vrij kleine maar kleurrijke boktor uit wat we ooit Papoea Nieuw Guinea noemden , een eiland in de gordel van smaragd .
Kijk nu eens naar de kleuren van T.albari
En…hoera, Het is een jongen!
een blauwtje lopen
CYANOTYPIE
“We gaan ook een lichtdrukkerij bij de zaak openen”. Enthousiast legde papa uit dat die nieuwigheid voortaan ook in Emmen te gebruiken zou zijn. Een firma uit het zuidelijkste gedeelte van ons land zou het apparaat brengen. Het bleek minstens 180 breed en besloeg daarmee een flinke tafel in de kelder van de zaak, grote rollen lichtgeelpapier en pakken ontwikkelpoeder werden bijgeleverd en via een ingenieus rollensysteem kon je een calque(tekening) samen met het papier belichten en ontwikkelen. De lichtdruk was een feit en wat restte was een meer dan ingewikkelde manier om de grote tekeningen zo te vouwen dat er een handzaam A4 pakketje zou ontstaan.
Dat was nog eens even wat anders da de blauwdrukken die opa van al zijn ontwerpen voor woningen en boerderijen op ‘t Hoge Laand gebruikte. Een paar hebben de tand des tijds doorstaan en ik bewaar ze als waren ze van goud. Blauwdrukken van huizen gebouwd volgens de gedachten van de Amsterdamse School( in en rondom Losdorp staan er meerdere)want opa ging met zijn tijd mee
En nu maak ik ze weer. Eigenlijk blauwdrukken van de derde generatie.Met een mooi woord heet die techniek nu de cyanotypie. De gemankeerde chemicus in mij weet dat het om Pruisisch Blauw gaat. De opnames maak ik nu met een digtale camera en de negatieven worden op overheadtransparant geprint.Ook daar is inmiddels een woord voor: hybride techniek.
Opa moest eens weten dat middels CMOS en pikospettertjes uit de inktjetprinter nog steeds blauwdrukken op aquarelpapier ontstaan
Dus maar een foto
cyanotypie
herfstverdriet
Wir setzen uns mit …….. nieder,
Bij de opleiding tot bioloog aan de RUG was het in de zeventiger jaren mogelijk om een practicum Plantenrijk II te volgen. Vele middagen lang werden wij, als tweede jaars, vergast op een enorme verzameling algen en schimmels. Daarna een middag korstmossen en ,geloof ik, twee middagen mossen. Dit, hoofdzakelijk teken-practicum duurde tot in de avonduren en vandaar dat onze twee assistenten, een is nog steeds collega op een bevriende scholengemeenschap in mijn woonplaats, regelmatig voor ons kookten.
De vruchtlichamen van veel vertegenwoordigers van de Fungi kennen de meesten van ons onder de naam paddenstoelen. In theorie zouden we dus ons eigen practicum kunnen nuttigen maar toch gebeurde dat nooit ,je gaat natuurlijk niet je eigen werkverschaffing oppeuzelen.
Wat me is bijgebleven van de schimmel practica zijn de meer dan ingewikkelde manieren waarop schimmels zich, middels mycelia (zwamvlok) en soms een paddenstoel, voortplanten.
Het determineren van paddenstoelen mag dan een ,om tot culinair genot te komen ,noodzakelijk tijdverdrijf zijn, het terrein zit vol met voetangels en klemmen, onder andere in de vorm van erg onsmakelijke schimmelsoorten.
Paddenstoelen determineren is iets waaraan ik bijna elke herfst weer begin om er na een aantal pogingen weer mee te stoppen. Ja, de voor de hand liggende soorten ken ik wel, ik kan het verschil prima zien tussen een vliegenzwam en een kastanjeboleet maar verder..
Vandaar mijn grote opluchting toen het onlangs met een nieuwe soort lukte. De tranende franjehoed met de prachtige naam Lacrimaria lacrimabunda. Voor mijn gevoel zit er veel leed in die naam, sterker nog, alle frustratie voortgekomen uit de vele foute determinaties culmineerde in deze ene prachtige naam.
De determinatie klopte, alleen al door de prachtige melkgrijze tranen die van de plaatjes afdrupten
Dat was een foto waard
tranende franjehoed (L.lacrymabunda)
detail van de tranen
Hallo iedereen!
Dit is een blog waarop ik in de toekomst wil publiceren over onderwijs, fotografie en biologie